care, vale! sed non æternum, care, valeto!
namque iterum tecum, sim modo dignus, ero.
tum nihil amplexus poterit divellere nostros,
nec tu marcesces, nec lacrymabor ego.
miðvikudagur, mars 16, 2005
Care, vale! Sed non æternum, care, valeto!
Namque iterum tecum, sim modo dignus, ero.
Tum nihil amplexus poterit divellere nostros,
Nec tu marcesces, nec lacrymabor ego.
idus martii
hodie idus martii est. hodie adsit, cras absit et beata sum. quantum materiae materietur marmota monax si marmota monax materiam possit materiari? phy, re vera, cara mea, mea nil refert.
mánudagur, mars 14, 2005
oh, amice carrissime!
cras idus martii ueniet. alii lingua latinae amant, alii ne eam amant, sed memente, nulli adsunt romanorum qui locutionem tuam corrigant.
þriðjudagur, mars 08, 2005
vöfflur og leikar...
er það fyrsta sem ég dettur í hug þegar ég hugsa til næstu viku. (og reyndar líka þegar ég hugsa bara almennt). næsta vika er nefnilega septem dies linguae latinae (latínuvikan...jeeeeeeeeeeeij). af því leiðir að fyrir þá sem vilja heimsækja mr er næsta vika besti kosturinn til að koma. ég mun til dæmis baka vöfflur niðri í cösu á þriðjudaginn og þá kemur hið glæsilega latínublað út. ég lofa líka að blogga bara á latínu í næstu viku. þeir sem skilja ekki geta annað hvort leitað í bókum kristins eða kannski farið á babel-fish?
alla vega...carpe canem!
laugardagur, mars 05, 2005
ég fæ alltaf svona "nettan" aulahroll þegar fólk notar broskalla til að tjá tilfinningar sínar. þá sérstaklega mikinn ef karlmaður notar. broskallanotkun fær mig til að hugsa um ógeðslegu, skærbleiku leðurkápuna sem ég keypti í 8. bekk, hármaskara, tribal tattú, ljósabekki og því um líkt.
fimmtudagur, mars 03, 2005
leiðindablogg - ber að varast.
í dag er ég veik. ég var að hugsa áðan hversu langt væri síðan ég var síðast veik og það er nákvæmlega ein vika. ég man það af því að þá var lokasýning og þá var ég ekki heldur geðveikt dugleg að læra af því að ég var veik. í dag er 3. mars. það þýðir að á morgun eru nákvæmlega 3 ár síðan það fékkst staðfest að vatn væri á mars. í kvöld mun ég missa af biboi, en fyrir þá sem ekki missa af því þá er það klukkan 10 og kostar 400 krónur inn. af þeim munu 133,endalaust3 krónur fara í að skemmta fallega og fræga fólkinu (fólkinu á málabraut). hins vegar munu 266,endalaust6ogsvo7 krónur styrkja rómarferð núverandi barna í 5. og 6. a. því miður er ég ekki ein af þessum börnum sökum kjánaskapar. ég missti líka af sólbjartskeppni í dag, en bekkurinn minn var að keppa við hið svo kallaða ofurlið. skondið þar sem að umræðuefnið var ofurhetjur og þeir á móti. ég missti líka af keppni 6. a og einhvers þar sem umræðuefnið var um það bil: á að rífa þennan leikvöll og byggja moll eða bílastæði eða byggja bara annan leikvöll? já, ég missi af hlutum. ég missti af eldfikti í 12 ár sökum mikillar eldhræðslu, en hver veit, kannski væri ég annars ekki hér. eru einhver tengsl á milli álvera og koddavera? bæði endar á -ver en eru koddaver búin til úr áli. því ekki koddaföt eða ködda poki? eða álfyritæki? svo koma útlendingar og fara út í straumsvík að kaupa koddaver. auðvitað ætti að fara út í verbúð að kaupa koddaver, annað meikar bara ekki sens. no, doesn't make a scence. hvað ætli ég þurfi að blogga lengi til þess að færslan nái alla leið niður? hvursu mörg orð? það eru tvær ástæður fyrir því að lengsta bloggfærslan mín mun einnig verða sú leiðinlegasta. ég nenni ekki alveg strax að læra og svo er ég veik og með verkjatöfluóráði. í gær var ég í strætó á leið heim úr skóla og í kópavogi kemur inn heill hópur af leikskólakrökkum í svona ógeðslegum gulum vestum. ojbara. eitt barn er alveg þolanlegt en heill hópur? djísús kræst bobbí. svo auðvitað áttu fóstrurnar í erfiðleikum að koma öllum þessum ormum fyrir að þær báðu mig og björk að standa upp. fuss. og við stóðum upp með þungu töskurnar á meðan þau settust niður og boruðu í nefið. þetta er meira pirrandi en stelpan sem að býr rétt hjá mér og er alltaf úti, og í hvert skipti sem maður labbar framhjá er eins og kvikni á henni, svona eins og vél og þá byrjar ballið: hæ....hæ......hæ..hæ......hæ..........hæ...hæ....hæhæhæhæhæhæhæ...hæhæ...hæ... og svo fjarar þetta út smátt og smátt. mín skoðun er sú að börn eru eins og svo margt annað; best í hófi. þá bæði tíma- og fjöldahófi. börn sem maður þekkir eru þó þolanlegri í mun lengri tíma. ég veit ekki betur en að hæ stelpan hafi meira að segja verið komin inn til þóru þegar ég kom til hennar um daginn, og enginn kunni við að biðja hana um að fara út. ég veit í fyrsta lagi ekkert hvernig bláókunnugt barn ætti að enda inni hjá mér, en það yrði þó strax sett út aftur, hik og tafarlaust. fyrir þá sem enn velta fyrir sér pajdak-commentunum, þá er heiðrum pajdak vika klöru í gangi og allir sem einn eiga að kommenta sem pajdak. þar sem að allir eru pajdak er vel hægt að segja hvað sem hugurinn lystir, þetta er svona semi-nafnlaust dæmi. miðvikudaginn 8. júní fer ég til útlanda. ég fer til danmerkur og flýg á nákvæmlega sama tíma og rómarfólkið. mikið gaman af því. í dag hafði ég ekkert að gera, eins og alltaf þegar ég var veik og fór að horfa á sjónvarpið. ég var að horfa á bbc-food og það var matreiðsluþáttur frá skotlandi með tveimur kúlulaga konum seem ferðuðust um á mótorhjóli með svona áfestidæmi. ferðamátinn var þó það eina skemmtilega við þáttinn. svo ég skipti um stöð og byrjaði að horfa á newly-weds með jessicu simpson. sá þáttur var jafnvel verri, svo ég gafst algerlega upp. svona var veikra bloggið nú ætla ég að fara og fá hóstasaft. auf wiedersehen.
mánudagur, febrúar 28, 2005
bekkjarfélagi mánudagsins 28. febrúar 2005.
þennan dag var mjög svo ágætt að vera í skólanum. það tengist því þó ekki að verkefnaskil og próf hrannast upp né eftirsjáin að hafa ekki ákveðið að fara til frakklands í páskafríinu. nei það gera mun frekar nokkrir bekkjarfélagarnir mínir sem að gerðu þennan mánudag mjög svo föstudagslegan og fínan. og vegna þess að ég nenni ekki alveg strax að byrja að vinna upp latínu, þá hef ég ákveðið að bæta inn liðnum bekkjarfélagi mánudagsins 28. febrúar 2005, sem mun vera á sínum stað alla mánudaga 28. febrúar 2005. það má þó minnast á að enginn er tilnefndur fyrir að vera æðislegur í gær eða hafa gert greiða hinn daginn og hvað þá að hafa gert mér ógreiða í fortíðinni. nei, öll stigasöfnun miðast við daginn í dag. hallelúja!
fyrst ber að nefna særúnu ósk pálmadóttur sem bloggar í dulargervi sviðasultu. í dag svaf hún ekki yfir sig svo hún var samferða mér í strætó, 1 stig. hún datt um þröskuldinn á cösu nova með viðeigandi upphrópunum, 1 stig. hún var skemmtilegur hliðináfélagi í málvísindum, 1 stig.
samtals stig: 3
þá er það næst erna, flugbjörgunarsveitarkona með meiru, en við sátum saman í íslensku og latínu og rifjuðum upp atburði liðinnar helgar, 2 stig fyrir það og erna vel að þeim komin.
samtals stig: 2
og svo er það jorri, sem er súkkulaðibrúnn þessa dagana þökk sé mér og herranótt, en hann fór með mér í kaffitár að kaupa kaffi eftir 1. tíma, 1 stig. síðan fékk ég risastórt faðmlag, sem er alltaf ágætt þegar karrígula stofan virðist ætla að gleypa mig og latínustíla og neyða okkur í hjónaband, 1 stig.
samtals stig: 2
björk níels sat við hliðina á mér tvo fyrstu tímana og svaf, 0 stig björk! 0 stig!
pufff á það.
svo vinningshafinn er..........trommusláttur..........meiri trommusláttur.........særún sultasviða pálmadóttir, aka swetty! vinnur hún glæsilega kórónu úr pappa áritaða af konungi bundeslandsins bekkjarfélagi mánudagsins 28. febrúar 2005 auk þess sem að hún fær stórglæsilegan mentholbrjóstsykur frá opal sem ég fann á gólfinu rétt í þessu. til hamingju sæja pæja, þú mátt vitja vinninganna á morgun heima hjá mér eftir skóla. mörg stór klöpp fyrir því og fjórfalt húrra. hún lengi lifi og fái að fara á forsíðu séð og heyrt.
sunnudagur, febrúar 27, 2005

búið...ekki meiri herranótt í ár...hvað tekur nú við? ójá, heimalærdómur, próf, ritgerðaskrif og alger vitleysa.
